วันเสาร์ที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2552

สรุปความเป็นไปได้ของโครงการนี้”กำขี้หรือว่ากำตด”

จากสมมติฐานที่ว่า “รถเมล์...อนาคตของคนกรุงเทพแล้วคนจังหวัดล่ะได้อะไรบ้างจากโครงการนี้” และหลังจากนั้นได้มีการนำเอาตัวอย่างความคิดเห็นของคนทั้งในเขตกรุงเทพ ปริมณฑลกับคนต่างจังหวัดซึ่งรวมไปถึงผู้ประกอบการที่เกี่ยวข้อง โพลส์สำรวจต่างๆด้วยมาเปรียบเทียบกันเพื่อที่จะหาความเป็นไปได้ของโครงการนี้ว่าจะเกิดขึ้นหรือไม่ในอนาคตข้างหน้านี้ ซึ่งทางกลุ่มผู้จัดทำมีมุมมองที่จะแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงเสียงที่เบามากก็ตามเมื่อเทียบกับเสียง สส.หรือว่า สว.ในสภา หรือเสียงที่แสดงความคิดเห็นอื่นๆก็ตาม แต่ทางกลุ่มผู้จัดทำก็มีความยินดีและรู้สึกเป็นเกียรติที่ได้ทำโปรเจคนี้เพราะเป็นการตีแผ่ความคิดเห็นของประชาชนคนไทยซึ่งทุกคนนั้นมีสิทธิ์ที่จะแสดงความคิดเห็นเพราะว่าเงินทุกบาททุกสตังค์ที่เราเสียภาษีนั้นเราก็อยากที่จะมีส่วนร่วมหรือว่าออกสิทธิ์ใช้เสียงให้สมกับที่กฎหมายได้ให้สิทธิ์ของเราเอาไว้ให้เรานั้นใช้ได้อย่างเต็มที่ อย่างที่เราทราบกันดีว่าคนส่วนมากนั้นมีความสนใจในข่าวเหตุบ้านการเมืองนั้นน้อยมากเพราะคนส่วนใหญ่มีทัศนคติต่อการเมืองในแง่ลบ เห็นว่าการเมืองนั้นเป็นเรื่องที่น่าเบื่อหน่ายโดยเราจะสังเกตได้จากที่มีการทำโพลส์สำรวจความคิดเห็นของคนในเขตกรุงเทพและปริมณฑลเกี่ยวกับการติดตามข่าวสารผ่านสื่อมวลชนซึ่งผลที่ได้คือมีการติดตามข่าวสารผ่านสื่อมวลชนโดยเฉลี่ยสัปดาห์ละครั้งเอง ผลที่ตามมาคือประชาชนขาดความรู้ความเข้าใจในโครงการอย่างแท้จริงอีกทั้งทางกลุ่มผู้จัดทำยังเห็นอีกว่าความชัดเจนของข่าวสารเกี่ยวกับโครงการยังมีไม่เพียงพอโดยยังไม่มีใครที่สามารถมาอธิบายหรือตอบคำถามของประชาชนที่เป็นชิ้นเป็นอันได้เลย อีกทั้งเสียงของกลุ่มคนตัวอย่าง โพลส์สำรวจที่ทางกลุ่มผู้จัดได้นำเอาความคิดเห็นต่างๆนั้นมาเปรียบเทียบแล้วสามารถสรุปได้ว่าประชาชนเองนั้นทั้งในเขตกรุงเทพและต่างจังหวัดคัดค้านโครงการนี้ ซึ่งประเทศไทยนั้นยังมีปัญหาที่ยังรอการพัฒนาอีกมากมาย ไม่ใช่ว่าเราทำการปรับปรุงระบบการขนส่งมวลชนแต่ไม่ได้มีการวางแผนระบบจราจรไว้อย่างไรเสียปัญหามันก็ต้องเกิดขึ้นอยู่ดี เงินจำนวนมากถึง 67,992ล้านบาท ที่ใช้ในโครงการนี้แต่ถ้าเราลองนำไปลงทุนในระบบขนส่งสาธารณะรูปแบบอื่นโดยเฉพาะระบบรางและทางน้ำที่ระยะยาวคุ้มค่าเม็ดเงินและการบริการกว่ามหาศาล ซึ่งโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นมากตอนนี้ทางกลุ่มผู้จัดเห็นว่าเป็นการปรับโครงสร้างพื้นฐานทางด้านการขนส่งทางน้ำและระบบรางมากกว่าเพราะว่าประหยัดพลังงานมากกว่า ขนส่งสินค้าหรือว่าผู้โดยสารก็มากกว่า อัตราค่าขนส่งก็ถูกกว่า สามารถลดต้นทุนในการผลิต ผู้บริโภคจะได้ใช้สินค้าในราคาที่ถูกลง ทางกลุ่มผู้จัดทำเห็นว่าโครงการรถเมล์เอ็นจีวีนี้ยังมีข้อดีนั้นน้อยกว่าข้อเสีย และอีกปัญหาหนึ่งนั่นก็คือเรื่องอัตราค่าโดยสารที่ประชาชนจะต้องจ่ายแทนค่าบริการให้รถเมล์เอ็นจีวีนั้นมีอัตราค่าโดยสารที่มาก(จากคนทุกสาขาอาชีพเกี่ยวกับความคิดเห็นด้านอัตราค่าโดยสาร)ก็อาจจะเป็นสิ่งที่เป็นตัวตัดสินใจของแต่ละบุคคลที่จะคำนวณระหว่างค่าใช้จ่ายกับเวลาเดินทางคุ้มค่ากว่านั่งรถโดยสารประจำทางซึ่งคงไม่มีใครที่ยอมเสียเงินไปแล้วได้ผลตอบแทนมาไม่คุ้มค่าหรอก และก็ยังไม่มีใครสามารถยืนยันได้ว่าคนกรุงเทพนั้นจะมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น แล้วสมมติว่าถ้าคนกรุงเทพมีคุณภาพชีวิตที่ดีจริงตามที่กล่าวอ้างมาแล้วคนต่างจังหวัดอย่างเราล่ะจะได้อะไรจากโครงการนี้บ้างซึ่งไม่มีใครบอกได้เลย เห็นสมควรที่จะมีกระจายรายได้จากเม็ดเงินดังกล่าวไปยังคนต่างจังหวัดด้วยโครงการอื่นดีกว่า ทางกลุ่มผู้จัดทำเข้าใจว่าประเทศไทยนั้นมีการวางแผนการพัฒนาเศรษฐกิจที่ดีมาก อาทิเช่น ปัจจุบันมีการวางแผนการขนส่งทางเลือกใหม่โดยการขนส่งระบบรางโดยการทำเป็นระบบรางคู่ทั่วประเทศหรือว่าการขนส่งทางน้ำเป็นการขนส่งหลักแทนการขนส่งทางถนนที่ประโยชน์นั้นมีมากกว่าโครงการนี้มากทีเดียวขณะที่การขนส่งสินค้าก็นำเงินตราไหลออกนอกประเทศมากมายจากการซื้อน้ำมัน กล่าวคือถ้าไม่มีระบบการจัดการที่ดีพอหรือว่ามีโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นมากกว่านั้นก็ควรที่จะทำการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานนั้นก่อนเป็นอันดับแรก ทางกลุ่มผู้จัดทำเห็นว่าควรคัดค้านโครงการนี้เพราะด้วยเหตุผลที่กล่าวมาข้างต้นเพราะฉะนั้นโครงการนี้ END (กำตดครับ)

เปรียบเทียบตัวอย่างความคิดเห็นจากคนต่างจังหวัด,ผู้ประกอบการต่างๆ และโพลส์สำรวจของคนกรุงเทพฯ และปริมณฑล เกี่ยวกับโครงการเช่าซื้อรถเมล์ NGV 4000 คัน

เปรียบเทียบตัวอย่างความคิดเห็นจากประชาชนต่างจังหวัด,ผู้ประกอบการต่างๆ และ
โพลส์สำรวจของคนกรุงเทพฯ และปริมณฑล เกี่ยวกับโครงการเช่าซื้อรถเมล์ NGV 4000 คันสามารถสรุปได้พอประมาณ อาทิเช่น ผู้ประกอบการต่อตัวถังรถโดยสาร อ.บ้านโป่ง ค้านการนำเข้ารถเมล์เอ็นจีวี 4,000 คัน กลุ่มผู้ประกอบการอู่ต่อรถโดยสารกว่า 200 คน ด้วยเหตุผลที่ว่าผู้ประกอบการในประเทศก็มีศักยภาพในการต่อตัวถังรถโดยสาร และ มีกำลังการผลิตรวมกันมากกว่า 4,000 คัน โดยอาจจะให้มีการนำเข้าเฉพาะคัสซีพร้อมเครื่องยนต์เท่านั้น เหตุใดต้องมีการนำเข้ารถโดยสารจากต่างประเทศ จะส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่ออุตสาหกรรมต่อตัวถังรถโดยสารภายในประเทศ และถ้ามีการนำเข้ามาจริงก็จะส่งผลกระทบต่อพนักงานเก็บค่าโดยสารที่มีอยู่กว่า 7,500 คน ตามที่ ขสมก ขึ้น ด้วยเหตุนี้จึงทำให้กลุ่มผู้ประกอบการอู่ต่อรถค้านโครงการเช่ารถเมล์ NGV นี้นั้นเอง และทางด้านนางสุจินดา เชิดชัย นายกสมาคมผู้ประกอบการรถยนต์โดยสาร เจ้าของบริษัทรถทัวร์เชิดชัย อยากให้ชะลอโครงการเช่ารถเมล์ NGV ด้วยเนื่องมาจากเหตุผลที่ว่าขณะนี้เศรษฐกิจของไทยไม่ดีพอ และจะทำให้รัฐบาลนั้นมีหนี้เพิ่มขึ้นด้วย กับด้วยว่าปัจจุบันถ้ามีโครงการนี้จริงนั้น ก๊าซ NGV จะเพียงพอต่อการให้บริการหรือไม่ และได้เสนอให้นำรถเก่าของ ขสมก.ที่มีอยู่ 3,600 คันไปปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพแล้วนำกลับมาให้บริการประชาชนจะดีกว่า ส่วนนาย ภาณุเบศร์ มหาเรือนขวัญ ได้มีมุมมองแง่คิดเกี่ยวกับโครงการนี้ว่าท้ายสุดรถเมล์ก็ยังคงเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเท่าเดิมท่ามกลางสภาพจราจรติดขัดแค่เย็นฉ่ำเพราะติดแอร์และปล่อยมลพิษลดลงก็เท่านั้นนั่นก็เพราะปัญหาจราจรเชิงระบบไม่ได้ถูกคลี่คลาย การวางระบบจราจรจักต้องสัมพันธ์กับระบบขนส่งมวลชนทั้งในปัจจุบันและอนาคต และประกอบกับรถเมล์นับพันคันที่เข้ามาในระบบจะสามารถยกระดับคุณภาพชีวิตคนกรุงได้ดีแค่ไหน ถ้าเทียบกับการนำเม็ดเงิน 67,992ล้านบาท ที่ใช้ในโครงการนี้ไปลงทุนในระบบขนส่งสาธารณะรูปแบบอื่นโดยเฉพาะระบบรางที่ระยะยาวคุ้มค่าเม็ดเงินและการบริการกว่ามหาศาลอีกทั้งยังต้องรอบคอบว่าหลังสิ้นสุดโครงการปีที่ 10 จะดำเนินการอย่างไรต่อไปให้การจราจรเมืองกรุงไม่ติดขัดหนักหน่วงเนื่องจากโครงการรถเมล์เอ็นจีวี ซึ่งจากที่มุมมองของ นาย ภาณุเบศร์ มหาเรือนขวัญ แสดงให้เห็นถึงว่ายังไทยเองยังขาดการวางแผนด้านพัฒนาการของระบบขนส่งมวลชนและระบบโลจิสติกส์ของประเทศควบคู่ไปด้วยกัน ส่วนโพลส์สำรวจทั้งของเอแบคโพลส์และดุสิตโพลส์จากการที่สำรวจความคิดเห็นของคนกรุงเทพและปริมณฑลพอสรุปได้ว่าประชาชนส่วนมากนั้นยังมีความรู้ความเข้าใจในโครงการเช่ารถเมล์เอ็นจีวี 4000 คันนั้นมีน้อยมาก อาทิเช่น คิดว่าเป็นโครงการของพรรคประชาธิปัตย์ ทั้งที่จริงแล้วเป็นโครงการของพรรคภูมิใจไทย นั้นก็เป็นผลมาจากการความถี่ในการติดตามข่าวสารผ่านสื่อมวลชนของประชาชนนั้นมีน้อยมากอาจเนื่องด้วยว่าประชาชนเองเกิดความเบื่อหน่ายกับข่าวการเมือง หรือเพราะด้วยเหตุผลของคนกรุงเทพที่ว่าโครงการเช่าซื้อรถเมล์เอ็นจีวี 4000 คัน ยังมีความชัดเจนเรื่องข้อมูลข่าวสารยังไม่เพียงพอ โดยส่วนมากต้องการให้นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ให้เป็นผู้มาชี้แจงรายละเอียดโครงการเช่ารถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คัน แก่ประชาชน และได้มีการแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องอัตราค่าโดยสารควรจะอยู่ที่ ราคาที่เหมาะสม ควรอยู่ที่ประมาณ 15-25 บาทไม่ใช่ว่าประชาชนนั้นจะมีความไม่เข้าใจในโครงการเมกะโปรเจกนี้เพียงโครงการเดียวที่ค้างคาใจเรื่องความไม่โปร่งใสแต่ยังมีโครงการเมกะโปรเจก อื่นๆด้วย เช่น โครงการรถดับเพลิง เรือดับเพลิง , โครงการสร้างอุโมงค์ลอดสี่แยก เป็นต้น

วันพฤหัสบดีที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2552

ตัวอย่างความคิดเห็นของประชาชนต่างจังหวัด

1. เจ๊เกียวค้านเช่ารถเมล์NGV ห่วงรัฐบาลหนี้พุ่ง
นางสุจินดา เชิดชัย นายกสมาคมผู้ประกอบการรถยนต์โดยสาร เจ้าของบริษัทรถทัวร์เชิดชัย เปิดเผยว่า ไม่เห็นด้วยกับโครงการเช่ารถ NGV 4,000 คัน เพราะขณะนี้เศรษฐกิจไม่ดี การกู้เงินเพื่อมาใช้ในโครงการจะทำให้รัฐบาลเป็นหนี้เพิ่มขึ้น และปัจจุบันประชาชนในกรุงเทพก็มีทางเลือกในการเดินทาง ทั้งรถไฟฟ้าและรถยนต์ส่วนตัว
นอกจากนี้ ส่วนหนึ่งก็มีผู้ใช้แรงงานบางส่วนที่ทำงานในกรุงเทพกลับไปภูมิลำเนาหลังจากถูกเลิกจ้าง ทำให้ผู้ใช้บริการรถ ขสมก. ลดน้อยลง และหากมีโครงการจริง ก๊าซ NGV ที่มีอยู่ปัจจุบันจะเพียงพอในการให้บริการหรือไม่ ซึ่งตนยืนยันว่า จะไม่เข้าร่วมประกวดราคาในโครงการนี้อย่างแน่นอน และจะไปร้องกรรมาธิการคมนาคมคัดค้านโครงการดังกล่าวเร็วๆนี้
"อยากให้ชะลอโครงการนี้ไปก่อน และได้เสนอให้นำรถเก่าของ ขสมก.ที่มีอยู่ 3,600 คันไปปรับปรุงให้มีประสิทธิภาพแล้วนำกลับมาให้บริการประชาชนจะดีกว่า และส่วนหนึ่งก็มีรถร่วม ขสมก.ที่ให้บริการอยู่"

2. ผู้ประกอบการต่อตัวถังรถโดยสาร อ.บ้านโป่ง ค้านการนำเข้ารถเมล์เอ็นจีวี 4,000 คัน
กลุ่มผู้ประกอบการอู่ต่อรถโดยสารกว่า 200 คน นำโดย นายอุดม เปรมพูลสวัสดิ์ ประธานชมรมอู่ต่อตัวถังรถ อ.บ้านโป่ง จ.ราชบุรี ได้รวมตัวกันที่หน้าอู่ ทวีลาภ อ.บ้านโป่ง คัดค้านการเปิดประมูลจัดซื้อรถบัส ขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) 4,000 คัน จากต่างประเทศมาติดตั้งก๊าซเอ็นจีวี ตามนโยบายของนายโสภณ ซารัมย์ รมว.คมนาคม
ทั้งนี้ กลุ่มผู้ประกอบการอู่ต่อตัวถังรถโดยสารเกรงว่า การนำเข้ารถโดยสารจากต่างประเทศ จะส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่ออุตสาหกรรมต่อตัวถังรถโดยสารภายในประเทศ และถ้ามีการนำเข้ามาจริงก็จะทำให้เกิดการว่างงานมากขึ้น
นายอุดม เรียกร้องให้กระทรวงคมนาคมส่งเสริมอุตสาหกรรมต่อตัวถังรถโดยสารภายในประเทศ และโรงงานผลิตชิ้นส่วนภายในประเทศ ทั้งกระจก เก้าอี้ ยาง สายไฟ แผ่นเหล็กแปรรูป และอื่นๆ ที่ใช้เป็นอุปกรณ์ในการต่อตัวถังรถ
ประธานชมรมฯ ยืนยันว่า ผู้ประกอบการในประเทศมีศักยภาพในการต่อตัวถังรถโดยสาร และ มีกำลังการผลิตรวมกันมากกว่า 4,000 คัน โดยอาจจะให้มีการนำเข้าเฉพาะคัสซีพร้อมเครื่องยนต์เท่านั้น
ด้านนายสนาน บุญงอก ประธานสหภาพแรงงานรัฐวิสาหกิจ ขสมก. ได้ยื่นหนังสือเรียกร้องให้รมว.คมนาคม พิจารณาทบทวนแผนฟื้นฟูขสมก. แม้จะผ่านการรับฟังความคิดเห็นของประชาชนมาแล้ว 3 ครั้ง และกำลังอยู่ในขั้นตอนของการเตรียมประกวดราคาด้วยวิธีอิเล็ก ทรอนิกส์ (อีออกชัน) แล้วก็ตาม
นายสนาน กล่าวว่า สหภาพฯ ขอเรียกร้องให้ปรับเปลี่ยนโครงการเช่ารถเมล์ 4,000 คัน เป็นการชื้อหรือเช่าชื้อพร้อมอู่จอดรถแทน เพราะจะทำให้กรรมสิทธิ์ตกเป็นของขสมก.ทั้งหมด และไม่ต้องผูกขาดในการซ่อมบำรุงให้แก่เอกชนเพียงอย่างเดียว
“สหภาพฯ จะเสนอให้รัฐเปิดบริการให้มีศูนย์ซ่อมบำรุงเป็นของรัฐ พร้อมทั้งขอให้พิจารณาทบทวนการติดตั้งระบบเก็บค่าโดยสารแบบอีทิคเก็ต และระบบควบคุมและติดตามการเดินรถ ทั้ง GPS GPRS และ CCTV ว่าจะเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าหรือไม่” นายสนาน กล่าว
นอกจากนี้ สหภาพฯ ยังได้เรียกร้องให้ขสมก. จะต้องมีรถโดยสารไม่น้อยกว่า 6,000 คัน โดยแบ่งเป็นรถธรรมดา (รถร้อน) 2,000 คัน เพื่อให้ผู้มีรายได้น้อยสามารถใช้บริการได้
สำหรับรถโดยสารที่ใช้การได้ในปัจจุบันประมาณ 3,500 คัน ทั้งรถปรับอากาศและรถธรรมดาควรคงไว้ตามเดิม โดยไม่ต้องมีการติดตั้งระบบเครื่องยนต์เอ็นจีวี และระบบเก็บค่าโดยสารแบบอีทิคเก็ต เนื่องจากไม่คุ้มทุน และจะส่งผลกระทบต่อพนักงานเก็บค่าโดยสารที่มีอยู่กว่า 7,500 คน ตามที่ขสมก. มีแผนที่จะปรับลดพนักงาน
นายสนาน กล่าวด้วยว่า การที่จะใช้ระบบตั๋วแบบอิเล็กทรอนิกส์ ในการเชื่อมต่อในแต่ละระบบขนส่งนั้น มีความแตกต่างกัน หากมีการใช้เหมือนกันก็จะกลายเป็นเรื่องของการล็อกสเปกได้

3.รถเมล์ 4,000 คัน: โหมดเช่าซื้อชีวิตผู้บริโภค
โดย ภาณุเบศร์ มหาเรือนขวัญ


มองมุมผู้บริโภคโดยผิวเผิน รถเมล์เอ็นจีวีใหม่เอี่ยมอ่อง 4,000คันที่จะเข้ามาแทนที่รถเมล์กร่อนเก่าคร่ำคร่าย่อมได้รับเสียงตอบรับชื่นชมเป็นธรรมดา ทว่าถ้าพินิจแล้วจะประจักษ์ว่าความตกต่ำขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ(ขสมก.) ในสายตาผู้บริโภคไม่ได้มาจากสภาพรถผุพังทรุดโทรมเพียงประการเดียว หากยังยึดโยงกับมาตรฐานการบริการที่ขาดความปลอดภัย สะดวกสบาย รวดเร็วและตรงเวลา ตามที่มูลนิธิเพื่อผู้บริโภคและภาคีเครือข่ายสำรวจพบปีที่แล้วว่ารถโดยสารสาธารณะทั้ง ขสมก.รถเอกชนร่วมบริการ รถทัวร์บริษัทขนส่งจำกัด (บขส.)และรถไฟเป็นบริการยอดแย่ปี 2551เสียงประชาชนที่โหวตให้บริการรถโดยสารสาธารณะเป็นบริการยอดแย่แห่งปีก็ถือว่าเลวร้ายแล้วยิ่งถ้าซ้ำเติมด้วยคอร์รัปชันก็จะยิ่งนำหายนะมาสู่ขนส่งสาธารณะทั้งระบบไม่ใช่แค่ ขสมก.สุดลิ่มทิ่มประตูกับการดันโครงการเช่ารถเมล์เอ็นจีวี 4,000คันโดยกระทรวงคมนาคมเพื่อแก้ปัญหา ขสมก.ขาดทุน ทั้งๆที่มีข้อสงสัยว่าคอร์รัปชันจากสื่อมวลชน นักวิชาการ นักการเมืองและโดยเฉพาะอย่างยิ่งสาธารณชน ดังสวนดุสิตโพลสำรวจพบว่าประชาชนร้อยละ 48.48 คิดว่าไม่โปร่งใส ขณะแค่ร้อยละ 6.50 คิดว่าโปร่งใส และร้อยละ 36.03 ระบุว่าต้องศึกษารายละเอียดเพิ่มเติมเพื่อความรอบคอบ โปร่งใส และปรับลดค่าใช้จ่ายมากกว่านี้ถ้าตนเองมีอำนาจตัดสินใจ จึงอันตรายยิ่งนักในความรวบรัดเร่งรีบผลักดันเมกะโปรเจกต์โดยขาดกระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชนผู้บริโภค และทำให้คุณภาพชีวิตคนกรุงเทพฯรวมถึงปริมณฑลไม่ได้ดีขึ้นสักมากน้อยเพราะท้ายสุดรถเมล์ก็ยังคงเคลื่อนที่ด้วยความเร่งเร็วเท่าเดิมท่ามกลางสภาพจราจรติดขัด แค่เย็นฉ่ำเพราะติดแอร์และปล่อยมลพิษลดลงก็เท่านั้นนั่นก็เพราะปัญหาจราจรเชิงระบบไม่ได้ถูกคลี่คลาย ที่สุดแล้วการวางระบบจราจรจักต้องสัมพันธ์กับระบบขนส่งมวลชนทั้งในปัจจุบันและอนาคต
คณะกรรมการสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ(สศช.) ที่รับฝากความหวังประชาชนที่จะได้ใช้บริการขนส่งมวลชนอุดมคุณภาพจึงไม่ควรหยุดอยู่แค่การพิจารณาประเด็น 'เช่า เช่าซื้อ หรือซื้อ'ตามแรงกดดันการเมืองที่คิดแต่ประโยชน์ส่วนตนมากกว่าสาธารณะทว่าต้องเชื่อมโยงสังเคราะห์ด้วยว่ารถเมล์นับพันคันที่เข้ามาในระบบจะสามารถยกระดับคุณภาพชีวิตคนกรุงได้แค่ไหน ถ้าเทียบกับการนำเม็ดเงิน 67,992ล้านบาทที่ใช้ในโครงการนี้ไปลงทุนในระบบขนส่งสาธารณะรูปแบบอื่นโดยเฉพาะระบบรางที่ระยะยาวคุ้มค่าเม็ดเงินและการบริการกว่ามหาศาลอีกทั้งยังต้องรอบคอบว่าหลังสิ้นสุดโครงการปีที่ 10 จะดำเนินการอย่างไรต่อไปให้การจราจรเมืองกรุงไม่ติดขัดหนักหน่วงเนื่องจากโครงการรถเมล์เอ็นจีวี นี้ก็เข้าข่าย 'ขนรถมากกว่าขนคน'จนอาจจะชะงักตัดตอนระบบขนส่งมวลชนที่ 'ขนคนมากกว่าขนรถ' เช่น ระบบรางที่สามารถเชื่อมร้อยโครงข่ายทั้งภายในและนอกศูนย์กลางอย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผลสูงสุดได้ไม่เท่านั้น สศช.ในฐานะองค์กรที่มีความรับผิดชอบต่อสาธารณะและสังคมที่มีค่านิยมมุ่งมั่นทุ่มเทเพื่อพัฒนาประเทศและประโยชน์สุขแก่สังคมด้วยคุณธรรมตามหลักวิชาการอย่างมืออาชีพต้องกล้าหาญไม่ยอมจำนนให้การเมืองแทรกแซงผลการศึกษา เท่าๆกับเดินหน้าไม่ให้กรุงเทพฯขยายตัวด้านประชากรและเศรษฐกิจโดยขาดการวางแผนพัฒนาและจัดทำขนส่งระบบรางรองรับอย่างเพียงพอ เพราะไม่เช่นนั้นการจราจรเมืองหลวงจะเป็นยิ่งกว่าอัมพาตเพราะถนนหนทางท่วมท้นรถยนต์ส่วนตัวที่ต่างคนต่างคำนวณแล้วว่าความสัมพันธ์ระหว่างค่าใช้จ่ายกับเวลาเดินทางคุ้มค่ากว่านั่งรถโดยสารประจำทางขณะที่การขนส่งสินค้าก็นำเงินตราไหลออกนอกประเทศมากมายจากการซื้อน้ำมันการ วางแผนและจัดทำยุทธศาสตร์พัฒนาประเทศสู่ความสมดุลยั่งยืนยึดประโยชน์ส่วนรวมอย่างเท่าทันการเปลี่ยนแปลงจึงต้องมุ่งพัฒนาขนส่งมวลชนระบบรางเพื่อแทนที่การใช้รถยนต์ส่วนบุคคลและทดแทนบริการที่รถเมล์จัดสรรให้ไม่ได้ทั้งด้านความปลอดภัย สะดวกสบาย และตรงต่อเวลาในขณะเดียวกันก็รองรับการขนส่งสินค้าและบริการที่บริโภคน้ำมันมโหฬารด้วย ทั้งนี้ เมื่อแนวโน้มรูปแบบการเดินทาง (Modes)ของประชาชนไปทางรถโดยสารสาธารณะระบบรางมากกว่าล้อการพิจารณาโครงการรถเมล์เอ็นจีวี 4,000คัน โดยคณะรัฐมนตรีจึงต้องกระทำด้วยวิสัยทัศน์ไกลกว้างขวางกว่ามองปลายเท้า แค่เสถียรภาพรัฐบาล ความสมานฉันท์พรรคร่วม หรือถูกใจประชาชนด้วยแท้จริงต้องคำนึงถึงปัจจัยด้านพัฒนาการของระบบขนส่งมวลชนและระบบลอจิสติกส์ของประเทศไทยควบคู่ไปด้วยกัน

สวนดุสิตโพลล์: ความคิดเห็นต่อโครงการเช่ารถเมล์ NGV 4,000 คัน



สวนดุสิตโพลล์: ความคิดเห็นต่อโครงการเช่ารถเมล์ NGV 4,000 คัน

สรุปผลได้ดังนี้

1. การรับทราบข้อมูลข่าวสารของโครงการเช่ารถเมล์ NGV จากภาคเอกชน จำนวน 4,000 คัน และความเข้าใจต่อวัตถุประสงค์ของโครงการ
อันดับ 1 รู้แต่ยังไม่ค่อยเข้าใจ 60.27%
อันดับ 2 รู้และเข้าใจเป็นอย่างดี 20.88%
อันดับ 3 รู้แต่ไม่เข้าใจเลย 11.45%
อันดับ 4 ไม่รู้ 7.40%

2. วัตถุประสงค์ของโครงการเช่ารถเมล์ NGV จำนวน 4,000 คัน คือ
อันดับ 1 เพื่อปรับปรุงการบริการให้ดีขึ้นโดยนำรถปรับอากาศรุ่นใหม่ 40.13%
และมีระบบที่ทันสมัยมาบริการ
อันดับ 2 เพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณจากภาครัฐ โดยเป็นการ 23.62%
เช่ารถจากภาคเอกชนไม่ใช่การจัดซื้อรถเอง
อันดับ 3 เพื่อเป็นการแก้ปัญหาการขาดทุนที่สะสมมานานของ ขสมก. 19.42%
อันดับ 4 เพื่อเป็นการเพิ่มทางเลือกในการเดินทางให้กับประชาชน 16.83%
3. จากราคาค่าเช่ารถเมล์ NGV ที่ล่าสุดมีการปรับลดราคาจาก 4,780 บาท ต่อ 1 คัน /วัน
เหลือเป็น 4,657 บาท ต่อ 1 คัน /วัน ประชาชนคิดว่ามีความเหมาะสมหรือไม่
อันดับ 1 ไม่แน่ใจ 45.45%
อันดับ 2 ไม่เหมาะสม 39.06%
อันดับ 3 เหมาะสม 15.49%

4. ประชาชนมีความคิดเห็นอย่างไร ? หากทางโครงการได้เสนอการจัดเก็บค่าโดยสารเป็นเงิน 30 บาท
ซึ่งสามารถใช้บริการ รถขสมก. ได้ตลอดทั้งวันและจะขึ้นกี่ครั้งก็ได้
อันดับ 1 ไม่เห็นด้วย 72.73%
** ราคาที่เหมาะสม ควรอยู่ที่ประมาณ 15-25 บาท
อันดับ 2 เห็นด้วย 26.60%
เพราะ เป็นการช่วยเหลือผู้ที่มีรายได้น้อยให้สามารถประหยัดค่าใช้จ่ายได้มากขึ้น ,เป็นอัตราที่
เหมาะสมกับสภาพเศรษฐกิจปัจจุบัน ,ราคาคุ้มค่ากับระยะทางที่เดินทาง ฯลฯ
* ไม่แน่ใจ 0.67%

5. จากการคาดการณ์ต่อรายได้ของขสมก.ที่คาดว่าจะเก็บได้ 10,000 -11,000 บาท ต่อ 1 คัน /วัน เพื่อนำไป
เป็นค่าใช้จ่าย ค่าเช่ารถ และเป็นรายได้เข้าขสมก. ท่านคิดว่าเป็นไปได้หรือไม่ ?
อันดับ1 ไม่แน่ใจ 45.11%
เพราะ ขึ้นอยู่กับการบริหารจัดการที่ดีและความรอบคอบในการพิจารณาโครงการ ,ไม่ค่อยมีความเข้าใจในเรื่องตัวเลข
หรือการคำนวณค่าใช้จ่ายมากนัก ฯลฯ
อันดับ2 เป็นไปไม่ได้ 27.95%
เพราะ ผลประกอบการของ ขสมก.ที่ผ่านมาประสบปัญหาขาดทุนอย่างมาก ,มีค่าใช้จ่ายที่รออยู่มากเกินไป ,ภาวการณ์
ขาดทุนเป็นปัญหาที่สะสมมานานของ ขสมก. ฯลฯ
อันดับ3 เป็นไปได้ 26.94%
เพราะ ผู้ใช้บริการ ขสมก. มีจำนวนมาก ,ในแต่ละวัน รถขสมก. มีการวิ่งรับส่งผู้โดยสารหลายเที่ยวต่อวัน ,หากการดำเนินงานต่างๆของ ขสมก. ทำอย่างตรงไปตรงมา ฯลฯ

6. ประชาชนคิดว่าโครงการนี้มีความโปร่งใสหรือไม่ ?
อันดับ 1 ไม่โปร่งใส 48.48%
อันดับ 2 ไม่แน่ใจ 45.02%
อันดับ 3 โปร่งใส 6.50%

7. ถ้าประชาชนมีอำนาจในการตัดสินใจต่อโครงการนี้ ประชาชนจะตัดสินใจอย่างไร ?
อันดับ 1 ศึกษารายละเอียดเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดความรอบคอบ โปร่งใส และปรับลด 36.03%
ค่าใช้จ่ายให้มากกว่านี้
อันดับ 2 ปรับปรุงการให้บริการของขสมก.และรถร่วมเอกชนให้ดีขึ้นทุกด้าน 24.53%
อันดับ 3 ขจัดปัญหาการรั่วไหล การทุจริตที่ทำให้ขสมก.ขาดทุน 14.91%
อันดับ 4 เร่งการก่อสร้างระบบขนส่งมวลชน (รถไฟฟ้า) ให้เร็วขึ้น 9.94%
อันดับ 5 ยุติโครงการและให้ขสมก.เสนอแนวทางอื่นในการแก้ปัญหา 7.45%
อันดับ 6 เดินหน้าต่อไป โดยการเปิดประกวดราคาผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ 7.14%

- กรณีผู้ที่เห็นว่าควรศึกษารายละเอียดเพิ่มเติมเพื่อให้เกิดความรอบคอบ มีข้อเสนอแนะให้ศึกษารายละเอียดในด้านต่างๆ ดังนี้
อันดับ 1 ต่อรองเรื่องราคาเช่าให้ถูกกว่านี้ 26.65%
อันดับ 2 แยกสัญญาเป็น 2 ฉบับ เช่น สัญญาเช่ารถกับสัญญาซ่อมบำรุง 24.47%
อันดับ 3 อัตราค่าโดยสารควรถูกกว่านี้ 19.68%
อันดับ 4 อัตราดอกเบี้ยควรจะต่ำกว่าร้อยละ 9 11.64%
อันดับ 5 ลดจำนวนรถเมล์ NGV ที่จะเช่าให้น้อยลง 10.11%
อันดับ 6 ความคุ้มค่าของโครงการ /ผลดี-ผลเสีย 4.26%
อันดับ 7 สอบถามความคิดเห็นจากประชาชน /ฟังเสียงประชาชน 3.19%

--สวนดุสิตโพล--

วันพุธที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2552

เอแบคโพลล์: ความเคลือบแคลงสงสัยของคนกรุงเทพมหานครต่อโครงการเมกะโปรเจกและโครงการเช่ารถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คัน

ดร.นพดล กรรณิกา ผู้อำนวยการสำนักวิจัยเอแบคโพลล์ มหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ เปิดเผยผลสำรวจ ภาคสนาม เรื่อง ความเคลือบแคลง สงสัยของคนกรุงเทพมหานครต่อโครงการเมกะโปรเจก และโครงการเช่ารถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คัน กรณีศึกษาตัวอย่างประชาชนอายุ 18 ปีขึ้นไป โดยลงเก็บรวบรวมข้อมูลตามครัวเรือนที่ได้จากการสุ่มตามหลักสถิติ ขนาดตัวอย่างรวมทั้งสิ้น 2,097 ตัวอย่าง ดำเนินโครงการระหว่างวันที่ 3 — 6 มิถุนายน 2552 พบว่า คนกรุงเทพมหานครที่ถูกศึกษาส่วนใหญ่หรือร้อยละ 85.0 ติดตามข่าวสารผ่านสื่อมวลชนเป็นประจำทุกสัปดาห์อย่างน้อยสัปดาห์ละ ครั้ง อย่างไรก็ตาม มีประชาชนคนกรุงเทพมหานครร้อยละ 22.8 เข้าใจว่าโครงการเช่ารถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คัน เป็นโครงการของพรรค ประชาธิปัตย์ และร้อยละ 29.7 ไม่ทราบ ไม่แน่ใจ ในขณะที่ร้อยละ 42.3 ที่ทราบว่าเป็นโครงการของ พรรคภูมิใจไทย และร้อยละ 5.2 คิดว่าเป็น ของพรรคอื่นๆ
คนกรุงเทพมหานครส่วนใหญ่หรือร้อยละ 84.5 คิดว่าความชัดเจนของข่าวสารเกี่ยวกับโครงการเช่ารถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คันยังไม่ เพียงพอ ในขณะที่ร้อยละ 15.5 คิดว่าเพียงพอแล้ว โดยส่วนใหญ่หรือร้อยละ 78.3 รู้สึกเคลือบแคลงสงสัยต่อโครงการเช่ารถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คัน ในขณะที่ร้อยละ 21.7 ไม่รู้สึกเคลือบแคลงสงสัยอะไร ดร.นพดล กล่าวต่อว่า ที่น่าพิจารณาคือ ประชาชนส่วนใหญ่หรือร้อยละ 95.9 ต้องการให้ตรวจสอบบัญชีทรัพย์สินของบรรดาที่ปรึกษาของ รัฐมนตรีด้วย และส่วนใหญ่เช่นกันหรือร้อยละ 61.2 เห็นว่าควรโอนโครงการเช่ารถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คัน ไปให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเป็นผู้ ดูแล ในขณะที่ร้อยละ 38.8 เห็นว่าไม่ควรโอน อย่างไรก็ตาม คนกรุงเทพฯ เกินครึ่งหรือร้อยละ 54.3 ต้องการให้ นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นผู้ชี้แจงรายละเอียดโครงการเช่ารถ
เมล์นี้ ในขณะที่ ร้อยละ 27.7 ต้องการให้นายโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม เป็นผู้ชี้แจง และร้อยละ 18.0 ต้องการให้นายปิยะพันธ์ จัมปาสุต ประธานกรรมการ ขสมก. เป็นผู้ชี้แจง ที่น่าเป็นห่วงคือ ส่วนใหญ่หรือร้อยละ 75.4 คิดว่าปัญหาโครงการเช่ารถเมล์เอ็นจีวี 4,000 คันนี้จะกลายเป็นความขัดแย้งภายในพรรค ร่วมรัฐบาล ในขณะที่ร้อยละ 24.6 ไม่คิดเช่นนั้น นอกจากนี้ เมื่อถามถึงโครงการของรัฐขนาดใหญ่ที่ยังคงค้างคาใจเป็นอนุสรณ์เรื่องความไม่โปร่งใสใน หมู่ประชาชน พบว่า อันดับแรก ส่วนใหญ่หรือร้อยละ 74.0 ระบุเป็นโครงการรถดับเพลิง เรือดับเพลิง อันดับสอง หรือร้อยละ 69.9 ระบุ โครงการ
โฮปเวล คู่ขนานถนนวิภาวดีรังสิต อันดับสามหรือร้อยละ 65.6 ระบุการก่อสร้างสนามบินสุวรรณภูมิ อันดับสี่หรือร้อยละ 60.1 ระบุโครงการบ่อบำบัดน้ำ เสียคลองด่าน อันดับห้า หรือร้อยละ 57.0 ระบุโครงการบ้านเอื้ออาทร และอันดับหก หรือร้อยละ 46.3 ระบุโครงการสร้างอุโมงค์ลอดสี่แยก ตาม ลำดับ


รายละเอียดงานวิจัย

ระเบียบวิธีการทำโพลล์
โครงการสำรวจภาคสนาม เรื่อง “ความเคลือบแคลงสงสัยของคนกรุงเทพมหานครต่อโครงการเมกะโปรเจกและโครงการเช่ารถเมล์
เอ็นจีวี 4,000 คัน : กรณีศึกษาตัวอย่างประชาชนทั่วไปในเขตกรุงเทพมหานคร” ซึ่งดำเนินโครงการระหว่างวันที่ 3 — 6 มิถุนายน 2552ประเภท ของการสำรวจวิจัยครั้งนี้คือ การวิจัยเชิงสำรวจ (SurveyResearch) กลุ่มประชากรเป้าหมายคือ ประชาชนอายุ 18 ปีขึ้นไป ที่พักอาศัยอยู่ใน เขตกรุงเทพมหานคร เทคนิควิธีการสุ่มตัวอย่างได้แก่ การสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งกลุ่มเชิงชั้นภูมิหลายชั้น และกำหนดลักษณะของตัวอย่างให้สอดคล้องกับ ประชากรเป้าหมายจากการทำสำมะโน ขนาดตัวอย่างที่ทำการสำรวจคือ 2,097 ตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบ ถาม วิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลคือ การสัมภาษณ์ หลังจากนั้นคณะผู้วิจัยได้ตรวจสอบความถูกต้องสมบูรณ์ของแบบสอบถามทุกชุดก่อนนำเข้าวิเคราะห์ ข้อมูล มีคณะผู้วิจัยจำนวนทั้งสิ้น 65 คน
ลักษณะทั่วไปของตัวอย่าง
จากการพิจารณาลักษณะทั่วไปของตัวอย่าง พบว่า
ตัวอย่าง ร้อยละ 51.0 เป็นหญิง
ร้อยละ 49.0 เป็นชาย
ตัวอย่าง ร้อยละ 5.2 อายุต่ำกว่า 20 ปี
ร้อยละ 27.1 อายุระหว่าง 20 — 29 ปี
ร้อยละ 27.8 อายุระหว่าง 30 — 39 ปี
ร้อยละ 21.9 อายุระหว่าง 40 — 49 ปี
และร้อยละ 18.0 อายุ 50 ปีขึ้นไป
ตัวอย่าง ร้อยละ 76.2 สำเร็จการศึกษาต่ำกว่าปริญญาตรี
ร้อยละ 21.6 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี
และร้อยละ 2.2 สำเร็จการศึกษาสูงกว่าปริญญาตรี
ร้อยละ 40.7 ระบุอาชีพค้าขายรายย่อย/อิสระ
รองลงมาร้อยละ 22.3 ระบุอาชีพลูกจ้าง/พนักงานบริษัทเอกชน
ร้อยละ 15.2 ระบุอาชีพรับจ้างใช้แรงงานทั่วไป
ร้อยละ 7.2 ระบุเป็นนักเรียน/นักศึกษา
ร้อยละ 5.8 ระบุเป็นแม่บ้าน/พ่อบ้าน/เกษียณอายุ
ร้อยละ 4.6 ระบุอาชีพข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ
ในขณะที่ร้อยละ 4.2 ระบุอาชีพอื่นๆ รวมถึงผู้ว่างงาน
ตัวอย่าง ร้อยละ 62.7 ระบุมีรายได้ส่วนตัวไม่เกิน 10,000 บาทต่อเดือน
ร้อยละ 24.6 ระบุมีรายได้ 10,001 — 20,000 บาท
และร้อยละ 12.7 ระบุมีรายได้มากกว่า 20,000 บาทต่อเดือน

โปรดพิจารณาประเด็นสำคัญที่ค้นพบในตารางต่อไปนี้

ตารางที่ 1 แสดงค่าร้อยละของตัวอย่างที่ระบุ ความถี่ในการติดตามข่าวสารผ่านสื่อมวลชน ในช่วง 30 วันที่ผ่านมา
ลำดับที่ ความถี่ในการติดตามข่าวสารผ่านสื่อมวลชน ในช่วง 30 วันที่ผ่านมา ค่าร้อยละ
1 ทุกวัน/เกือบทุกวัน 53.7
2 3-4 วันต่อสัปดาห์ 19.9
3 1-2 วันต่อสัปดาห์ 11.4
4 ติดตามเป็นบางสัปดาห์ 11.0
5 ไม่ได้ติดตามเลย 4.0
รวมทั้งสิ้น 100.0

ตารางที่ 2 แสดงค่าร้อยละของตัวอย่าง ที่ระบุการรับทราบพรรคการเมืองที่เสนอโครงการเช่ารถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คัน
ลำดับที่ การรับทราบพรรคการเมืองที่เสนอโครงการฯ ค่าร้อยละ
1 เข้าใจว่าเป็นพรรคภูมิใจไทย 42.3
2 เข้าใจว่าเป็นพรรคประชาธิปัตย์ 22.8
3 เข้าใจว่าเป็นพรรคอื่นๆ 5.2
4 ไม่ทราบ/ไม่แน่ใจ 29.7
รวมทั้งสิ้น 100.0

ตารางที่ 3 แสดงค่าร้อยละของตัวอย่าง ที่ระบุความชัดเจนของข่าวสารเกี่ยวกับโครงการเช่ารถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คัน
ลำดับที่ ความชัดเจนของข่าวสาร ค่าร้อยละ
1 ละเอียดชัดเจนเพียงพอแล้ว 15.5
2 ยังไม่เพียงพอ 84.5
รวมทั้งสิ้น 100.0

ตารางที่ 4 แสดงค่าร้อยละของตัวอย่าง ที่ระบุความรู้สึกเคลือบแคลงสงสัยต่อโครงการเช่ารถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คัน
ลำดับที่ ความรู้สึกเคลือบแคลงสงสัย ค่าร้อยละ
1 รู้สึกเคลือบแคลงสงสัย 78.3
2 ไม่รู้สึก 21.7
รวมทั้งสิ้น 100.0

ตารางที่ 5 แสดงค่าร้อยละของตัวอย่างที่ระบุความคิดเห็นต่อหน่วยงานตรวจสอบแก้ปัญหาการทุจริตคอรัปชั่นในการ
ตรวจสอบบัญชีทรัพย์สินของผู้ที่เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรี
ลำดับที่ ความคิดเห็น ค่าร้อยละ
1 ต้องการให้ตรวจสอบบัญชีทรัพย์สินของผู้เป็นที่ปรึกษารัฐมนตรีด้วย 95.9
2 ไม่ต้องตรวจสอบอะไร 4.1
รวมทั้งสิ้น 100.0

ตารางที่ 6 แสดงค่าร้อยละของตัวอย่างที่ระบุความคิดเห็นเกี่ยวกับการโอนรถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คัน ให้ผู้ว่าราชการ
กรุงเทพมหานครเป็นผู้ดูแล
ลำดับที่ ความคิดเห็น ค่าร้อยละ
1 ควรโอนให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเป็นผู้ดูแล 61.2
2 ไม่ควร 38.8
รวมทั้งสิ้น 100.0

ตารางที่ 7 แสดงค่าร้อยละของตัวอย่าง ที่ระบุ บุคคลที่ต้องการให้เป็นผู้ชี้แจงรายละเอียดโครงการเช่ารถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คัน
ลำดับที่ บุคคลที่ต้องการให้เป็นผู้ชี้แจงรายละเอียดโครงการ ค่าร้อยละ
1 นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี 54.3
2 นายโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม 27.7
3 นายปิยะพันธ์ จัมปาสุต ประธานกรรมการ ขสมก. 18.0
รวมทั้งสิ้น 100.0

ตารางที่ 8 แสดงค่าร้อยละของตัวอย่าง ที่ระบุความคิดเห็นว่าโครงการเช่ารถเมล์ เอ็นจีวี 4,000 คันนี้ จะกลายเป็นความขัดแย้งภายในพรรคร่วมรัฐบาล
ลำดับที่ ความคิดเห็น ค่าร้อยละ
1 คิดว่าจะกลายเป็นความขัดแย้งภายในพรรคร่วมรัฐบาล 75.4
2 ไม่คิด 24.6
รวมทั้งสิ้น 100.0

ตารางที่ 9 แสดงค่าร้อยละของตัวอย่าง ที่ระบุโครงการเมกะโปรเจกที่ค้างคาใจเรื่องความไม่โปร่งใส
ลำดับที่ โครงการที่ค้างคาใจเรื่องความไม่โปร่งใส ร้อยละ
1 โครงการรถดับเพลิง เรือดับเพลิง 74.0
2 โครงการโฮปเวล 69.9
3 สนามบินสุวรรณภูมิ 65.6
4 โครงการบ่อบำบัดน้ำเสียคลองด่าน 60.1
5 โครงการบ้านเอื้ออาทร 57.0
6 โครงการสร้างอุโมงค์ลอดสี่แยก 46.3

--เอแบคโพลล์--

วันจันทร์ที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2552

จุดเริ่มต้นของโครงการ

จุดเริ่มต้นของโครงการ เช่า รถเมล์ NGV 4000 คัน
โครงการเมกะโปรเจคต์นั้นเกิดขื้นในสมัยรัฐบาลไทยรักไทย เป็นเรื่องเก่า ทำกันมาตั้งแต่ปี 2546 ยุค
พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เป็นนายกรัฐมนตรี มีการตั้งคณะกรรมการขึ้นมาทำแผนฟื้นฟูกิจการ ขสมก.เป็นการริเริ่มการพัฒนาประเทศโดยการระดมทุนจากต่างชาติ เข้ามาร่วมลงทุน แต่ก็ต้องเลิกล้มโครงการไปเสียก่อนโดยการรัฐประหารของกบฎ ค.ม.ช. จึงเป็นปริศนามาจนถึงทุกวันนี้ว่า ท่านพ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร มีวิธีดำเนินการอย่างไร และรัฐบาลชุดถัดมา พล.อ.สุรยุทธ์ จุลานนท์ เป็นนายกรัฐมนตรี ก็ได้รับเรื่องมาดำเนินการต่อ ได้ข้อสรุปเป้าหมายหลักของแผนฟื้นฟู 3-4 ประการ
1. การให้บริการประชาชนต้องดีขึ้น ให้บริการด้วยความสะดวก รวดเร็ว ปลอดภัย
2. ลดปัญหาขาดทุนของ ขสมก.
3. ช่วยบรรเทาปัญหาจราจร
4. สนับสนุนการนำพลังงานสะอาดมาใช้เพื่อลดมลภาวะ
โครงการเช่ารถเมล์เอ็นจีวี ครั้งนี้ เป็นโครงการที่เรียกได้ว่า เมกะโปรเจกต์ โครงการหนึ่งของรัฐบาลเลยก็ว่าได้ เนื่องจากโครงการเต็มรูปแบบที่เป็นการปฏิรูปการให้บริการ ขสมก. และประกอบกับต้นเรื่องของโครงการนี้คือ การปรับปรุงเครื่องยนต์รถเมล์ ขสมก. จำนวน 2,000 คัน ให้ใช้ก๊าซเอ็นจีวีได้ก็มาจากพรรคชาติไทย และการเสนอการ “เช่า” รถเมล์รุ่นใหม่เอ็นจีวีที่เพียบพร้อมไปด้วยอุปกรณ์ไฮเทคจำนวน 6,000 คันขึ้นมาซึ่ง นายทรงศักดิ์ ทองศรี รมช.คมนาคม ได้เสนอให้ ครม.พิจารณาโครงการ ขึ้นมานั้นมีมูลค่าโครงการมากถึง 1.1 แสนล้านบาท กับสัญญาเช่ารถเมล์เอ็นจีวี 6,000 คัน เป็นระยะเวลา 10 ปี นายสมัคร สุนทรเวช ได้ตั้งคณะกรรมการกลั่นกรองพิเศษโครงการเช่ารถเมล์ดังกล่าวขึ้น โดยให้ พล.ต.สนั่น ขจรประศาสน์ รองนายกรัฐมนตรี ในสังกัดพรรคชาติไทย เป็นประธานคณะกรรมการชุดนี้ เพื่อศึกษาโครงการนี้อีกครั้งประกอบกับโครงการนี้ก็ถูกท้วงติงจากสหภาพองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ (ขสมก.) และนักวิชาการจำนวนมาก ว่าโครงการใหญ่เกินไป และสุดท้ายก็ถูกตัดทอนและแบ่งปันกันจนเหลือขนาดโครงการเพียงแค่ 6.7 หมื่นล้านจึงทำให้เอ็นจีวี 6,0 00 คัน จนถูกปรับลดมาเหลือ 4,000 คัน หรือลดลงไป 30%


พ.ศ. 2551 นายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี ได้เป็นประธานการประชุมคณะกรรมการรัฐมนตรีเศรษฐกิจ เพื่อรวบรวมเม็ดเงินในการออกมาตรการป้องกันวิกฤติเศรษฐกิจโลก โดยการหารือครั้งนี้ได้ตกลงร่วมกันที่จะทบทวนการดำเนินโครงการเช่ารถเมล์ปรับอากาศใช้ก๊าซธรรมชาติเหลว (เอ็นจีวี) จำนวน 4,000 คัน วงเงิน 62,598.33 ล้านบาท ซึ่งทั้งนายสมชาย วงศ์สวัสดิ์ พล.ต.สนั่น ขจรประศาสน์ รองนายกรัฐมนตรี และนายสันติ พร้อมพัฒน์ รมว.คมนาคม ได้เห็นพ้องกันว่าเนื่องจากสถานการณ์ ปัจจุบันเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ถ้าโครงการใดไม่มีความจำเป็นก็ให้ยกเลิกไปเพื่อจะได้นำเม็ดเงินไปดำเนินโครงการอื่นที่มีความจำเป็นมากกว่า
สมัยนาย อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็น นายกรัฐมนตรี พรรคภูมิใจไทยโดยโดยมี นายโสภณ ซารัมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม นำเอาโครงการเช่ารถเมล์ 4,000 คัน ซึ่งได้มีโครงการคล้ายๆ กันเกิดขึ้นในสมัยรัฐบาลท่านสมัคร สุนทรเวช โดยปรับปรุงโครงการใหม่ให้เล็กลง
26 พฤษภาคม 2552 นายกรัฐมนตรีเสนอให้ครม.พิจารณาขออนุมัติใช้เงินงบกลาง รายการค่าใช้จ่ายการปรับเงินค่าตอบแทนบุคลากรภาครัฐ สำหรับรายการค่าใช้จ่ายด้านบุคลากรสำหรับอัตรากำลังเพิ่มใหม่กลางปี 2552 และสำหรับมาตรการช่วยเหลือการครองชีพของบุคลากรภาครัฐ ตามบัญชาของนายกรัฐมนตรีเพื่อเสนอให้คณะรัฐมนตรีพิจารณา ขณะที่กระทรวงคมนาคม เตรียมเสนอครม.พิจารณา โครงการเช่ารถเมล์ NGV 4,000 คัน อีกครั้งหลังปรับลดวงเงินเหลือ 67,992.20 ล้านบาท เป็นค่าเช่ารถรวมเหมาซ่อม คันละ 4,657 บาท/วัน ประกอบด้วย ค่าเช่ารถ 2,082 บาท ค่าซ่อม 2,250 บาท ค่า E-Ticket และ GPS 150 บาท ค่าประกันภัย 31 บาท ค่าภาษี 8 บาท ค่าใช้จ่ายอื่น 136 บาท จำนวน 4,000 คัน ระยะเวลา 10 ปี โดยคิดจากอัตราดอกเบี้ยการลงทุนของเอกชนที่ปรับลดลงจาก ร้อยละ 10.25 เหลือ ร้อยละ 9 ทำให้ต้นทุนวงเงินรวมปรับลดจาก 69,788 ล้านบาท เหลือ 67,992.20 ล้านบาท
3 มิถุนายน 2552 คณะตุลาการศาลรัฐธรรมนูญออกแถลงการณ์ โดยมีมติเป็นเอกฉันท์ ให้การออกพระราชกำหนดให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้เงิน เพื่อฟื้นฟูและเสริมสร้างความมั่นคงทางเศรษฐกิจ พ.ศ.2552 ไม่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ ซึ่งได้พิจารณาถึงเหตุกรณีความฉุกเฉินที่จำเป็นรีบด่วนอันมิอาจจะหลีกเลี่ยง ประกอบกับสาระสำคัญและกรอบการดำเนินการตาม พ.ร.ก.ให้อำนาจกระทรวงการคลังในการกู้เงินเพื่อฟื้นฟูและเสริมสร้างความมั่นคงทางเศรษฐกิจแล้ว ยังไม่มีมูลกรณีให้เห็นว่าคณะรัฐมนตรีตรา พ.ร.ก. ขึ้นมาโดยไม่สุจริต หรือใช้ดุลพินิจบิดเบือนหลักของรัฐธรรมนูญ จึงเห็นว่าการตรา พ.ร.ก.ให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้เงินในกรณีฉุกเฉินนั้น มีความจำเป็นรีบด่วนอันมิอาจหลีกเลี่ยงได้ ตาม รธน.ม. 184 วรรค 2

โดยศาลรัฐธรรมนูญมีมติเอกฉันท์วินิจฉัยว่า พ.ร.ก.ให้อำนาจกระทรวงการคลังกู้เงินเพื่อฟื้นฟูและเสริมสร้างความมั่นคงฯ ตราขึ้นเพื่อประโยชน์ในอันที่จะรักษาความมั่นคงในเศรษฐกิจของประเทศ ตาม รธน.ม.184 วรรค 1 และเป็นกรณีฉุกเฉินที่มีความจำเป็นอันรีบด่วนที่มิอาจหลีกเลี่ยงได้ ตาม รธน.ม. 184 วรรค 2
ส่วนความคืบหน้าจากกรณีการพิจารณาโครงการเช่ารถเมล์เอ็นจีวี จำนวน 4 พันคัน เข้าสู่ที่ประชุมคณะรัฐมนตรี (ครม.) ในวันที่ 3 มิถุนายน 2552 ซึ่งเป็นที่วิพากวิจารณ์ของสังคมมาตลอดทั้งวัน ที่ประชุม คณะรัฐมนตรี(ครม.) ได้มีมติตีกลับโครงการนี้อีกครั้ง โดยมอบให้สำนักงานพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติเอาไปศึกษา โดยกำหนดกรอบระยะเวลา 1 เดือน ก่อนเสนอเข้า ครม. เพื่อพิจารณาอีกครั้งต่อไป

วันอาทิตย์ที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2552

NGV หรือ END


คุณเคยบ้างหรือป่าวที่จะตั้งคำถามกับใครซักคนว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร จะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของเราบ้างแล้วเราจะต้องเจอเรื่องราวโหดร้ายอีกแค่ไหนถึงจะเพียงพอสาสม ถึงถามใครไปก็เท่านั้นละครับเพราะว่าไม่มีใครที่สามารถจะล่วงรู้อนาคตได้แต่สิ่งที่เรารู้คือทุกๆเช้าพระอาทิตย์จะขึ้นทางด้านทิศตะวันออกแล้วตอนเย็นก็จะตกทางทิศตะวันตก มันเป็นเช่นนี้ทุกวันเพราะว่ามันเป็นธรรมชาติของมันเช่นเดียวกับวิถีการดำเนินชีวิตของเราถึงเราจะไม่สามารถที่จะหลีกเลี่ยงมันได้แต่เราก็พอที่จะสามารถกำหนดบางอย่างให้เป็นไปอย่างที่เราคิดได้แต่ก็ต้องอยู่ในกรอบของความจริงแต่ถ้าเรื่องใดที่เราทำหรือว่าผลของการกระทำหรือว่าแนวทางของเรานั้นสร้างความเดือดร้อนให้ใครบ้างหรือไม่เป็นเรื่องที่เราต้องมีตระหนักอย่างมากเพราะว่าผลประโยชน์ส่วนรวมนั้นต้องมาก่อนสิ่งอื่นใดยิ่งถ้าเป็นระดับสูงๆอย่างระดับประเทศแล้วนั่นยิ่งต้องมีความตระหนักและความรอบคอบอย่างมากเพราะว่าส่งผลต่อคนในประเทศจึงเป็นที่มาของการทำโปรเจคนี้ขึ้นมาเพื่อที่จะศึกษาถึงเรื่องผลประโยชน์ของประเทศชาติอันเป็นที่รักยิ่งว่ามีความเคลื่อนไหวหรือว่าทิศทางการดำเนินการต่างๆที่น่าสนใจและน่าจะมีความหมายกับคนอีกหลายกลุ่มคน อาทิเช่น ประชาชนคนธรรมดาอย่างเราๆ และกลุ่มคนผู้ที่หวังผลประโยชน์จากคนในชาติ เราจึงสนใจและจับประเด็นร้อนหนึ่งมาหาข้อสรุปเพื่อเป็นมุมมองสะท้อนความคิดเห็นของคนต่างสาขาอาชีพ ต่างภาค ต่างเมือง แต่อยู่ในประเทศเดียวกันและสิ่งที่เราศึกษานั้นคือ บทสรุปประเด็นร้อนเกี่ยวกับ โครงการเช่า-ซื้อ รถเมล์ NGV 4000 คัน ของ ขสมก. เพื่อเป็นการปฏิรูปการให้บริการ ขสมก. และประกอบกับต้นเรื่องของโครงการนี้คือ การปรับปรุงเครื่องยนต์รถเมล์ ขสมก. จำนวน 2,000 คัน ให้ใช้ก๊าซ NGV และนำความคิดเห็นทั้ง ด้าน ผู้อาศัยที่อยู่ใน กทม. และ ผู้อาศัยที่อยู่นอกเขต กทม.ทั้งที่ต่างสาขาอาชีพ ต่างภาค ต่างความคิดเห็นมาเปรียบเทียบกัน ถึงความพึงพอใจ เกี่ยวกับโครงการนี้ ดังสังเกตได้จาก หัวข้อหลักที่ว่า "รถเมล์...อนาคตของคนกรุงเทพแล้วคนต่างจังหวัดล่ะได้อะไรบ้างจากโครงการนี้" โดยนำความคิดเห็นจากการสำรวจโพลส์ต่างๆ ทั้งของผู้ที่อาศัยอยู่ในเขต กทม. และนอกเขต กทม.มาพิสูจน์หาข้อสรุปเกี่ยวกับ ความเป็นไปได้ของโครงการนี้ที่จะเกิดขึ้นภายในอนาคตที่เราจะได้รับประโยชน์อะไรบ้าง เช่นว่าจะได้ใช้บริการรถเมล์ NGV(กำขี้ครับ คือ ไม่ได้หมายความว่าโครงการนี้ดีทั้งหมดแต่อาจจะมีข้อเสียอยู่บ้างแต่มีข้อดีมากว่าก็เท่านั้น) แต่ในทางกลับกันล่ะถ้าผลกระทบที่ตามสร้างปัญหาต่างๆนั้นแก่กลุ่มคนผู้อยู่ในบริเวณโครงการนี้ ซึ่งแน่นอนว่าได้ไม่คุ้มเสีย อาทิเช่น ปัญหาการจราจร การขาดทุนจากโครงการ ฯลฯ เป็นต้น ท้ายสุดแล้วเราจะได้ตัว N เหมือนกันแต่เป็น END (กำตดครับ ซึ่งไม่ได้หมายความว่าโครงการนี้ไม่ดีเลย แต่หมายถึงว่ามีข้อดีก็จริงเช่น ลดมลพิษในท้องถนน เป็นต้น แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นแล้วข้อเสียของโครงการนั้นมีมากกว่าก็ต้องมีการเลิกล้มโครงการ) ซึ่งสิ่งเดียวที่จะพิสูจน์ได้นั้นคือมาจากการตัดสินใจของภาครัฐเอง รวมถึงความคิดเห็นของประชาชนทั้งในเขต กทม . และปริมณฑล ประชาชนต่างจังหวัด ผู้ประกอบการต่างๆที่เกี่ยวข้อง ล้วนแล้วแต่มีผลต่อการดำเนินไปของโครงการทั้งสิ้น จึงเป็นที่มาของการพิสูจน์ถึงความเป็นไปได้ของโครงการเพื่อหาบทสรุปของปัญหา



งานของกลุ่ม